Δεν είναι παιδιά
μεγάλοι σβώλοι, μπάλες
χωμάτινες στην πλαγιά
που κατρακυλάνε
παιδιά δεν είναι
κραυγές είναι άφωνες
αγκαλιές χωρίς χέρια
που μας ακούνε
δεν είναι παιδιά
εικόνες λίγων λεπτών
μιας οχιάς κοινότητας
που μας κοιτάνε
Τα μάτια κλείσε!
Κλείσε τα μάτια
μη και μας δούνε
χείλια που τρέμουν
δάχτυλα που φάρμακα
ψάχνουν στις πέτρες
μάτια, κεφάλια
κόκκινα στο πάτωμα
ζωή φωνάζουν
Ακούς μωρέ;
Μπορείς νακούσεις τα μπαλόνια;
μπαλόνια είναι
κίτρινα πανεβαίνουν
τον ήλιο να μεγαλώσουν
να τα χωρέσει..

Ρούλα Καραμήτρου / Άλλα παιδιά

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

τέλεια!

τέλεια!

Είμαι σε ένα νιρβάνα ευτυχισμένης επανάληψης,  σαν το μικρό παιδί που καθισμένο χάμω βάζει στο κουβαδάκι του άμμο,  φτιάχνει πύργους και μετά φέρνει θάλασσα..  γκρεμίζει..  φτιάχνει,  γκρεμίζει, φτιάχνει,  άμμος,  νερό..  άμμος,  νερό..  άμμος,  νερό..

Τέλεια!

με το φεγγαρι αγκαλια

Ω, φως Ελληνικό, με ρόδων βαλονίσματα ξυπνάει τα όνειρα’’
ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

                              

                                      Η άκρη της κοτσίδας σου

                                      ακουμπούσε στη ρουκέτα

                                      την ώρα που έγραφες

                                      «από το Ισραήλ με αγάπη».

                                     Αν ήταν τόπι που περνούσε

                                     το φράκτη,

                                     παιχνίδι θα’ ταν η γραφή

                                     και πρόσκληση

                                     η πρόκληση.

                                     Μα…

                                     η μύτη της ρουκέτας θα γίνει

                                     μολύβι

                                     που κόκκινα θα γράψει

                                     «από το Ισραήλ με αγάπη».

                                     Κι από απέναντι

                                     κάποιο άλλο παιδί

                                     τις πέτρες θα σηκώσει,

                                     στο χέρι θα τις σφίγξει και

                                     « στο Ισραήλ με αγάπη!»

                                     θα φωνάξει.

                                    Αχ…αυτοί οι μεγάλοι

                                    πάντα να σας χαλάνε το παιχνίδι!

                                    Το μολύβι θα σκάρωνε

                                    ζωάκια, δεντράκια και σπιτάκια

                                    κι οι πέτρες θα φτιάχνανε

                                    καστράκια

                                    και στης λωρίδας τη θάλασσα

                                    ψαράκια.

                                                                                          Ειρήνη Ζαμάνη, 23-7-2014

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

...χλευάζει το όνειρο τη λογική , παίζει μαζί της σαν σοφό παιδί την αποδυναμώνει από επιχειρήματα , της κλέβει τις ψεύτικες αξίες...

μαριάνθη ντεβάκη ΠΗΓΗ ΤΡΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Kατάρα και στο Nόμο(ν)

Kατάρα και στο Nόμο(ν)

"Kατάρα και στο Nόμο(ν), όπου η βία

τυφλά με το σπαθί τον οδηγάει!

Aίμα διψάει. Αλύπητα χτυπάει

με μιαν εκδίκηση και με μια κακία.

Tης καλοσύνης τη χάρη την αγία,

που βαλσαμώνει, που ξέρει να οδηγάει,

στενός ο νόμος, ποτέ δεν τη χωράει.

Δήμιος πάντα στα πάντα η κοινωνία.

Mα εγώ, κριτής σας, ποτές κι επικριτής σας,

κατάδικοι φτωχοί, βαρυποινίτες.

Oχιές τα δάκρυά σας μέσα μου κι αστρίτες.

H Mοίρα κι αν, μανία οργής και λύσσας,

σας σύντριψε, όμως για σας εντός μου

τρέμει η Aγάπη. O νόμος ο δικός μου!"

[στίχοι του Ευρυτάνα -Προυσιώτη στην καταγωγή- ποιητή Θανάση Κυριαζή (1887-1950) ]

ΥΓ. Η συνοδευτική φωτογραφία είναι του "Ευρυτάνα ιχνηλάτη" 

PHGH www.trelogiannis.blogspot.com

.. μεταμορφώνει την ύπαρξή μου η κάθε στιγμή μέσα στο χρόνο, μα με τρομάζει η φιγούρα μου γιατί αλλάζει απότομα ...κι η ψυχή μου μοιάζει με τη σκιά μου ,που γιγαντώνεται ,φθίνει ή χάνεται στο φως...  

μαριάνθη ντεβάκη

φωτογραφία FERDINANDO SCIANNA 1943

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Κι έτσι γλιστρώντας στ’ αποδείλινο

Του Βασίλη Χαραλάμπους

_____________

Τ’  άλλο ξαπόσταμα

στο Διονυσιάτικο Κελλίον του Ευαγγελισμού

στη δεόμενη πολίχνη των Καρυών

Κατ΄αντίκρυ στο σύδενδρο

η θωριά με τα ποθεινά μονοπάτια

και τα λογιώ λογιώ τιτιβίσματα

τον πορφυροτσικνιά

το κιρκινέζι

τη χαλκοκουρούνα.

Και συλλογιέμαι για τ’ άλλο στρατί

που ολοένα αλόγιστα ακολουθώντας

με κείνο τ’ αδιάκοπο καταρακύλημα

θαρρώντας πως τ΄ αποκάρπι αμέτρητο

στο στρατί με τις αγκαθιές

στο στρατί με τις τόσες νυχτιές.

Κι έτσι γλιστρώντας στ’ αποδείλινο

περίσσια κατάλαβα

γιατί κάθε τέτοια φορά

μετά από την αξημέρωτη κείνη νυχτιά

πρωτόγνωρο΄ναι το ορθρινό το φως.

 

Από την ποιητική συλλογή  «Αθωνικόν κατζίον»

Αληθινα ονειρα.

Η ζωή συνεχίζεται...
Με αυτούς που σου χαρίζουν ένα χαμόγελο ακόμα και όταν δεν είναι καλά οι ίδιοι.
Με αυτούς που έρχονται κοντά σου όταν όλοι οι άλλοι φεύγουν.
Με αυτούς που σου λένε την αλήθεια επειδή την αξίζεις και όχι για να σε πονέσουν.
Με αυτούς που μιλάνε με πράξεις, όχι με λόγια.
Με αυτούς που χαίρονται με τη χαρά σου και λυπούνται με τη λύπη σου. ΠΟΤΕ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ.
Με αυτούς που αξίζει να αγαπάς και να κάνεις όνειρα για το μέλλον...
ΠΗΓΗ ΑΝΕΜΩΝ ΠΝΟΗ

Κυλᾶ ὁ χρόνος χάνεται, σάν τίς σκιές στή λήθη,
ἐσύ ὃμως Ἀλέξανδρε, μ’ αὐτές θά ταξειδεύεις,
τίς ρότες πού θ’ ἀκούγονται, στούς νέους μας σάν Μύθοι
καί ἀπό κεῖ πού βρίσκεσαι, μαζί μας θ’ ἀγναντεύεις,

τίς θάλασσες πού πλεύσαμε, ἐμεῖς καί ἡ Ἀργώ μας
καί θἆναι σάν νά ξέμεινες, σέ κάποια ἀμμουδιά μας,
καθώς πρῶτος προσκλήθηκες, ἀπ’ Τόν Δημιουργό μας,
ἀλλά νά ξέρεις βρίσκεσαι, γιά πάντα στήν καρδιά μας.
Πρίν ἓνα χρόνο ἀκριβῶς ἒφυγε ἀπό κοντά μας ὁ Ἀλέξανδρος ὁ συν-Ἀργοναύτης πού ἦταν πλήρωμα τῆς Ἀργοῦς τό 2008 στό πειραματικό ταξεῖδι της. Αἰωνία ἡ μνήμη του.
ΓΜ. ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

  

Ο καλύτερος τρόπος να πεις κάτι, είναι να το κάνεις. 

Χοσέ Μαρτί (1853-1895). Ποιητής και κορυφαίος μαχητής της Κουβανικής Ανεξαρτησίας.

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Όσο ψηλά κι αν ανεβείς εδώ θα παραμένεις.
Θα σκοντάφτεις και θα πέφτεις εδώ μες στα χαλάσματα
χαράζοντας γραμμές
εδώ θα επιμένεις δίχως βία
χωρίς ποτέ να καταφύγεις στη βολική απόγνωση ποτέ στην περιφρόνηση
κι ας έχουν σήμερα τη δύναμη εκείνοι που οικοδομούνε ερημώσεις
κι ας βλέπεις φάλαγγες ανθρώπων να τραβάν συντεταγμένοι
για το ξυλουργείο
να δέχονται περήφανοι
την εκτόρνευσή τους
και να τοποθετούνται στα αυστηρά τετράγωνα
σαν πιόνια.
Εσύ θα επιμένεις σαν να μετράς το χρόνο με τις σειρές
των πετρωμάτων
σάμπως νάσουν σίγουρος πως θαρθεί μια μέρα
όπου οι χωροφύλακες κ' οι επαγρυπνητές θα βγάλουν τις στολές
τους.
Εδώ μες στα χαλάσματα που τα σπείραν άλας
θέλεις δε θέλεις θα βαδίζεις
υπολογίζοντας την κλίση που θάχουν τα επίπεδα
θα επιμένεις πριονίζοντας τις πέτρες μοναχός σου
θέλεις δε θέλεις πρέπει ν' αποχτήσεις έναν δικό σου χώρο.

Θα επιμένεις -Αρης Αλεξάνδρου

1922- Παρίσι 2 Ιουλίου 1978. ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Πέμπτη, 19 Ιουνίου 2014

Ποιός σοῦ ‘πε πώς τά ὂνειρα, σάν γείρουνε πεθαίνουν
καί σταματοῦν στίς θάλασσες, τοῦ νοῦ νά ταξειδεύουν;
Ὃποιος τό εἶπε μήποτε, δέν εἶδε ν’ ἀνασαίνουν,
γερμένων πλοίων μνῆμες τους, μά μήτε ν’ ἀναδεύουν,πελάγη κι ὠκεάνειες, ρότες παληές καί νέες
κι ὡς στέκονται μέ ὓφαλα, στήν ἂμμο σφηνωμένα,
νά πλέουν μέ ἀνάμνησες, παληοῦ καιροῦ γενναῖες,
σέ ἂλλες ρότες ἂγνωστες, γιά θαλασσοδαρμένα,γερμένα σαπιοκάραβα, πού ‘χουν ψηλά τήν πλώρη
καί στέκ’ ἀκόμη ὂρθια, θαρρεῖς καί ἀρμενίζει
καί πάνω στό κατάστρωμα, παληοί θαλασσοπόροι,
νά κοινωνοῦν στό ὂνειρο, π’ οὐδόλως γονατίζει.
Γ.Μ  ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Ποίηση εἶναι ὁ Θεὸς ποὺ πορεύεται πρὸς ὅλο τὸν κόσμο μὲ ἀνοιγμένα τὰ χέρια Του

Ποίηση εἶναι ὁ Θεὸς ποὺ πορεύεται πρὸς ὅλο τὸν κόσμο μὲ ἀνοιγμένα τὰ χέρια Του

Ν. Βρεττάκος ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Μετέωρη σάν ὂνειρο, στό φῶς καί στόν ἀέρα,
στό μπλέ γαλάζιο λίκνιζες, πρασινωπές ἀνταύγειες
κι ἢσουν γυναῖκα θάλασσα καί λιόλουστη σά μέρα,
ὑπέροχη καί διάφανη, πρώτη φορά σά νἂβγες,
στό φῶς τοῦ Γαλαξία μας, κρυστάλλινη κι ὡραῖα
καί γύρω σου σέ στόλιζαν, ἀνάσες μιᾶς λιακάδας
κι Ἁγίων μας τά ξώκλησα, πού σοῦ ‘καναν παρέα,
κρεμάμενα ἀνέμελα, στίς ρότες τῆς Ἑλλάδας
κι ἡ θηλυκή σου αὒρα σου, εὐώδιαζε στόν Ἣλιο,
μεθῶντας καί μαγεύοντας, πελάγη καί ταξείδια,
καί εἶχες στ’ ἀκρογυάλια σου, Ἀγγέλων τήν ὑφήλιο,
νά χαίρονται τοῦ ἒρωτα, μέ πάθος τά παιχνίδια.

Γιάννης Μαλτέζος   ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Ἄλλοτε η θάλασσα...

Ἄλλοτε ἡ θάλασσα μᾶς εἶχε σηκώσει στὰ φτερά της
Μαζί της κατεβαίναμε στὸν ὕπνο
Μαζί της ψαρεύαμε τὰ πουλιὰ στὸν ἀγέρα
Τὶς ἡμέρες κολυμπούσαμε μέσα στὶς φωνὲς καὶ τὰ χρώματα
Τὰ βράδια ξαπλώναμε κάτω ἀπ᾿ τὰ δέντρα καὶ τὰ σύννεφα
Τὶς νύχτες ξυπνούσαμε γιὰ νὰ τραγουδήσουμε
Ἦταν τότε ὁ καιρὸς τρικυμία χαλασμὸς κόσμου
Καὶ μονάχα ὕστερα ἡσυχία
Ἀλλὰ ἐμεῖς πηγαίναμε χωρὶς νὰ μᾶς ἐμποδίζει κανεὶς
Νὰ σκορπᾶμε καὶ νὰ παίρνουμε χαρὰ
Ἀπὸ τοὺς βράχους ὡς τὰ βουνὰ μᾶς ὁδηγοῦσε ὁ Γαλαξίας
Καὶ ὅταν ἔλειπε ἡ θάλασσα ἦταν κοντὰ ὁ Θεός

Γιῶργος Σαραντάρης
(Κωνσταντινούπολη 1908 - Ἀθήνα 1941): ποιητής, φιλόσοφος καὶ δοκιμιογράφος.

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Πῶς πέσαμε, σύντροφε, μέσα στὸ λαγούμι τοῦ φόβου;

Πῶς πέσαμε, σύντροφε, μέσα στὸ λαγούμι τοῦ φόβου;

Γιῶργος Σεφέρης ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Ετικέτες Λογοτεχνικά ψήγματα

Πάρε μου το ψωμί, αν θέλεις,
πάρε μου τον αέρα, αλλά
μη μου παίρνεις το γέλιο σου.
Pablo Neruda

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Χαμογελάς,Ιούνη,
κομίζοντας
ένα κοχύλι
ένα θαλασσινό πουλί
ένα ανθισμένο φύκι
ένα κοράλλι από θαμπούς βυθούς
ένα πεφτάστρι..
— συνεχίζεται —

(Τόση ομορφιά μέσα σε πάμφθηνα πράγματα)

Α.Δ.


Χαίρε βαθύτερε Κόσμε.
Ρυθμέ.
Γλυκό νανούρισμα νερού. Ορέστης Αλεξάκης

συλλογή Το Ρόπτρο ~ Επιλεγμένα ποιήματα,Οι Εκδόσεις των Φίλων,2014

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com

Το πρώτο πρωινό του Ιούνη,  ο ζεστός καφές στην σκιερή πλευρά της βεράντας,  το διάβασμα της εφημερίδας και του βιβλίου,  το Κυριακάτικο μεσημεριανό φαγητό ακόμη κι ο έντονος πόνος στο μέσα μέρος του καρπού,  έδωσαν τη θέση τους σε έναν απογευματινό,  ενθουσιώδη ουρανό κι ένα τόσο λεπτό νέο φεγγάρι να πλέκει δαχτυλίδια τα σκούρα μικρά σύννεφα.
Κλείνω τα μάτια και εύχομαι..  απλά εύχομαι..

με το φεγγαρι αγκαλια

ΠΗΓΗ www.trelogiannis.blogspot.com